Roos Vonk studeerde pedagogiek en sociale psychologie aan de Universiteit Leiden. Haar promotie-onderzoek ging over de vraag hoe ons beeld van andere mensen zich ontwikkelt als ze ze beter leren kennen. Daarna raakte ze geïnteresseerd in ons beeld van degene die we misschien wel het best kennen: ons zelf. Ze ontdekte echter dat mensen fikse blinde vlekken hebben in hun zelfbeeld en moeite hebben om eerlijk en onbevangen naar zwakheden te kijken. Mensen zijn ofwel geneigd hun gebreken te ontkennen en recht te praten, ofwel ze ondermijnen zichzelf voortdurend met zelfkritiek.

Nadat ze hoogleraar werd aan de Radboud Universiteit, legde ze zich toe op de vraag: is het mogelijk een realistisch, eerlijk beeld van jezelf te hebben, zonder zelfbedrog – dus ook van je gebreken en je minder mooie kanten – en je toch prettig te voelen, op je gemak met jezelf? Ze deed hiernaar een groot onderzoek via internet, gebruik makend van de self-determination theorie. Ze vertaalde dit als zelfbepaling. Tijdens dit onderzoek kwam ze in contact met Kristin Neff en ontdekte ze dat zelfcompassie een belangrijke rol speelt. Zelfcompassie zorgt ervoor dat je mild en liefdevol over jezelf kunt blijven denken en toch negatieve informatie over jezelf toelaten. Het is dus ook cruciaal om te leren van je fouten en tot zelfontwikkeling te komen. Dat kan immers alleen als je erkent dat er iets te leren valt.

Naast haar onderzoek op het gebied van zelfcompassie en zelfkennis is Roos Vonk ook betrokken bij onderzoek naar compassie met dieren en naar mogelijkheden om mensen te bewegen tot dier-, milieu- en klimaatvriendelijker gedrag. Buiten haar aanstelling bij de Radboud Universiteit schrijft ze populair-wetenschappelijke boeken en geeft ze lezingen.